AFFETMEZ MEZAR

AFFETMEZ MEZAR

Tepeden baktın hep, sen insanlara

Tepenin üstünü göremiyordun

Ama şimdi girdin, soğuk mezara

Tependen bakanı göremiyorsun

Gururun kibirin ne işe yarar

Alıpta götürür tümünü mezar

Allâmeyi Cihân, olsan ne yazar

Rütbeni indirir, acımaz mezar

Mal'a kul olmaktan, unuttun zaar

Hak’ka kul olmayı ah be tamahkâr

Üç kuruş kâr için ettiğin zarar

Hesabı yaptırır sanada mezar

Oruç’tan Zekat’tan eyledin firar

Namaz’a gelince, dedin; ‘‘daha var’’

Bunun hesabını, Rabbimiz sorar

Olmayanı ‘’adam’’, ediyor mezar

Kelli felli boylu, olsanda soylu

Kaçış yok alıyor, kendine Mezar

Ölüm var ölüm var, ey Ademoğlu

Ayırmaz zengini, fakiri mezar

Paşâyım desende, inat etsende

Olan yıldızını, söktürür mezar

Pırpıra güvenip, hık-mık etsende

Paşa paşa kefen giydirir mezar

Üç beş metre bez’dir, bu işin sonu

Bâki değiliz ki, dünya bir pazar

Cebi yok kefenin, soyarlar donu

Onca sermâyeni tüketir mezar

Ölümden kaçıpta kime sığıncan

Sonunda Azrail seni yakalar

Tövbe et; ölüm Hak, günahkâr insan

Eninde sonunda, yutuyor mezar

Vallahi bu dünya, yalan dolan boş

Dini yaşayana, ölüm daha hoş

Gaflet uykusundan, uyan; Hak’ka koş

Peygamberi alan, içine mezar

Seni teğet geçmez, affetmez mezar

M. Fatih

05.03.2012

www.m-fatih.de